Nieuwsbrief februari 2012
Deel 3

Het eindspel is begonnen
Nu komt het erop aan!



‘Beste Atheners,
als jullie werkelijk denken
dat het leven alleen maar om geld gaat
en ik sterven moet omdat ik zeg dat geld onzin is,
dan sterf ik liever dan dat ik mijn kritiek inslik.’


Socrates (469-399 v. Chr.)
 

*
‘Geef me de controle over het geld van alle naties
en het kan me niet schelen wie de wet maakt.’
Mayer Amschel Rothschild (1743-1812)
(internationaal topbankier,
grondvester van
de Rothschilddynastie)

 

Naar een financiële dictatuur?
De wereldeconomie verkeert in zwaar weer. Dat horen we dagelijks. In Europa wordt al maanden ingespeeld op de angst van een dreigende ineenstorting van Europa, de eurozone, de euro. Regeringen overleggen regelmatig met elkaar. Ministers van financiën, bankiers en financieel experts lopen van vergadering naar vergadering. Het licht in de gebouwen van Brussel brandt dag en nacht. In Davos werden voor de wereldelite de rode lopers weer eens uitgerold. Achter de coulissen wordt er listig geschoven met pionnen die gemakkelijk inzetbaar zijn op het internationale schaakbord. Is de burger de weg kwijt, de machtselite kent die maar al te goed. De weg naar een financiële dictatuur. De weg naar een nieuwe wereldorde.

Wereld Economisch Forum  
Op woensdag 25 januari kwamen ze voor een vijfdaagse conferentie van het
Wereld Economisch Forum (WEF)  in het Zwitserse Davos bijeen. Zo’n paar duizend mensen, tegen hoge entreeprijzen. Staatshoofden, ministers, toppolitici, ceo’s van bedrijven, topbankiers en topeconomen. Thema’s: de crisis in de wereldeconomie, de toekomst van de Europese Unie en de euro, de schuldencrisis, het klimaat, de conflicten (oorlogen) in de wereld, de dreiging van een oorlog met Iran…



Onder hen premier van Engeland David Cameron en voormalig premier Gordon Brown; Timothy Geithner, de Amerikaanse minister van financiën en adviseur van Goldman Sachs; bondskanselier Merkel uit Duitsland; president Sarkozy uit Frankrijk; president Shimon Peres en minister van defensie Ehmud Barak uit Israël; Salam Fayyad, eerste minister van de Palestijnen; Bruno Ferrari, staatssecretaris economie uit Mexico; Jonathan Goodluck, president van de federale republiek Nigeria; Neelie Kroes, vice-voorzitter van de Europese Commissie; topbankiers van onder andere The Bank of America, Barclays, J.P. Morgan Chase & Co, Deutsche Bank, Goldman Sachs, IMF en de Wereldbank; ceo’s van grote bedrijven en ‘fondsen’, zoals BP, Chevron, Coca-Cola, Pepsi-Cola, Nestlé, Dupont, Microsoft Corporation, Siemens, Volkswagen, Bill & Milinda Gates Foundation, Mabel van Oranje, ceo van ‘The Elders’ en lid van de Europese tak van de CFR en een aantal topeconomen, waaronder Joseph. F. Stiglitz.
Naast een uiterst geavanceerd camerasysteem zorgden een leger van zo’n 5000 Zwitserse soldaten en een uitgebreide politiemacht voor de bewaking. Buiten, in de vrieskou, kampeerden een aantal Occupiers. Sommigen van hen waren gevraagd om deel te nemen aan enkele bijeenkomsten, want ‘constructief overleg’ was welkom. 


 
Grote afwezigen waren de leiders van Griekenland, Spanje en Italië. Verder weinig afgevaardigden uit Rusland en China. China vierde net nieuwjaar volgens de Chinese tijdsrekening. Dat was de organisatie ‘vergeten’.
Een paar duizend mensen uit de ‘top’ van de wereld bijeen in het
luxueuze skicentrum Davos
Op zoek naar oplossingen van de grote wereldproblemen. Velen onder de aanwezigen zijn echter zelf de probleemveroorzakers, al spreekt men daar niet graag over. Er is niet veel nieuws onder de zon. Het is allemaal al eens eerder geprobeerd. Hoezo? Even naar Italië en Hongarije, daarna terug naar Davos.

Club van Rome en Club van Boedapest
In 1968 kwam in Belagio (Italië) op het privé-landgoed van de Rockefellerfamilie
‘De Club van Rome’  tot stand, bestaande uit een groep van honderd mensen. De familie Rockefeller, verwant aan de Rothschilds, is altijd zeer royaal met het ter beschikking stellen van haar landgoederen of grond als het gaat om wereldwijde belangen waarin zij een beslissende rol kunnen spelen. Zo overhandigde John D. Rockefeller op 25 maart 1947 een cheque ter waarde van $ 8.500.00 aan Trygve Lie, de eerste secretaris-generaal van de VN. De bedoeling van deze ‘gift’ was om de grond te kunnen kopen op Manhattan Island waarop het gebouw van de Verenigde Naties gevestigd zou worden. Die grond was eigendom van de familie Rockefeller. (Marcel Messing, Worden Wij Wakker?, 20074, blz. 86)

Belangrijkste oprichters van De Club van Boedapest waren Umberto Agnelli, eigenaar van het Italiaanse autobedrijf Fiat, en Fiatdirecteur Aurelio Peccei. Agnelli is een bekend Bilderberger en
32ste graad vrijmetselaar. De 32ste graad is de hoogste graad van inwijding. Voor de 33ste graad (een eregraad) wordt iemand gevraagd als hij geschikt wordt geacht voor het geven van supervisie. Agnelli is een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de bloedlijnen van de ‘zwarte adel’ (geldaristocratie). Ook Peccei is Bilderberger en 32ste graad vrijmetselaar. Doel van de Club van Rome: ‘De grenzen aan de groei’ wereldwijd onderzoeken, want onze planeet verkeert in gevaar.

Toen De Club van Rome na een aantal jaren geen resultaat boekte, werd er in 1993 een nieuwe club opgericht. Deze keer moest het ‘spirituele’ element vooropstaan.
De uit Hongarije afkomstige musicus, filosoof en humanist Ervin Laszlo, voormalig secretaris van De Club van Rome en vriend en rechterhand van Agnelli, richtte na overleg met Agnelli
De Club van Boedapest op. Waren het bij De Club van Rome vooral zakenlieden, ceo’s van bedrijven, politici, ingenieurs en economen die de mondiale problemen en oplossingen ervan onderzochten, in De Club van Boedapest zijn het vooral kunstenaars, schrijvers, musici, filosofen, politici met een diepere visie op de wereld, vernieuwende wetenschappers en spirituele leiders die naar creatieve oplossingen moeten zoeken van de wereldproblemen. Een gouden rand van beroemdheden, ‘de ereleden’, omringt deze ‘primaire werkers’, die de kern van De Club van Boedapest vormen. Diverse ‘ereleden’ behoren echter tot de machtselite van de wereld, andere ‘ereleden’ kennen weer mensen uit die wereld…

     Lazlo en Gorbartsjov
   
In Laszlo’s boek Je kunt de wereld veranderen. Naar duurzaamheid en vrede in een nieuwe wereld (2004) schrijft
Mikhail Gorbatsjov (erelid van de Club van Boedapest) het voorwoord. In al dit soort clubs komen we steeds weer dezelfde namen tegen, dezelfde personen die elkaar overal ter wereld kennen en die nieuwe, inspirerende denkers, wetenschappers en kunstenaars aantrekken die bereid zijn met hen mee te denken. Het old boys network is wereldwijd vertakt, bovengronds en ondergronds.

Waartoe leidt dit allemaal?
Waar hebben al deze clubs toe geleid? Tot een revolutie in het denken? Tot radicaal nieuwe ideeën en de zichtbare concretisering ervan? Of werden en worden deze clubs door de machtselite opgericht, gestimuleerd en gebruikt als dekmantel om hun plannen voor een nieuwe wereldorde te realiseren, terwijl intussen de publieke opinie heerst dat er door de top van de wereld toch veel gedaan wordt om de wereldsituatie te verbeteren? Wie zijn ogen open heeft, ziet dat er in de wereld niets ten goede verandert. Integendeel zelfs. Hoe luider de roep om verandering, om ‘change’ klinkt, hoe zekerder we ervan kunnen zijn dat het om een door de machtselite aangestuurde ‘change’ gaat. Welke veranderingen brachten ons de G7? De G8? De G10? De G12?

Welke veranderingen brachten ons de talloze klimaatconferenties van Kyoto tot Durban, behalve dat ze miljarden verslonden? En waarom brengen ze geen veranderingen? Heel eenvoudig. Als zij die de meeste problemen veroorzaken zelf zouden moeten veranderen, bijvoorbeeld door af te zien van het aanwenden van fossiele brandstoffen en plaats te maken voor hen die een pleidooi houden voor nulpuntenergie en andere vormen van goedkope en schone energie, dan zou het heel snel afgelopen zijn met hun macht en rijkdom! ‘Change!’  Zeker, maar dan wel ten gunste van henzelf.
Niet voor niets werd de grote subsidie voor het
onderzoek van Nikola Tesla door topbankier J.P. Morgan (bevriend met de Rothschilds en Rockefellers) onmiddellijk ingetrokken toen Tesla in een brief van 3 juli 1903 liet weten dat hij vooral bezig was met een project van ‘draadloze energieoverdracht’. (Margaret Cheney, Nikola Tesla. Erfinder, Magier, Prophet, 2005, blz. 204) 

    JP Morgan en Nikola Tesla
   
Niet veel later brandde zijn laboratorium af. De Rockefellerfamilie, een van de grootste eigenaren van de farmaceutische, olie- en gasindustrie, heeft eveneens nimmer belangstelling getoond voor ‘draadloze energie’/nulpuntenergie. Dus dan maar een ‘club’ oprichten om de wereldproblemen te ‘onderzoeken’, waardoor er ‘verandering’ kan komen…
Wie de achtergronden van de ‘change’-techniek, een soort ‘shapeshift’-techniek, doorkrijgt en doorziet hoe bepaalde clubs, commissies en genootschappen in elkaar zitten, weet voorgoed dat zij die talloze mensen stimuleren om naar oplossingen te zoeken, zelf maar al te vaak de probleemmakers zijn. Al mag dit niet gegeneraliseerd worden, want sommigen worden, zonder dat ze het beseffen, misleid of vanwege hun idealisme gebruikt. Terug naar Davos.

Naar ‘een nieuw wereldmodel’
Oprichter en voorzitter van het jaarlijkse World Economic Forum, de 73-jarige professor in de economie, Klaus Schwab, merkte bij de opening van het forum op: ‘We verkeren in een tijdperk van ingrijpende verandering, dat met spoed vraagt om nieuwe wegen van denken in plaats van meer business as usual… Kapitalisme in zijn huidige vorm heeft geen plaats meer in de wereld rondom ons.’ 

 Klaus Schwab
 
Schwab pleitte voor een andere moraal, wees op de zware tijd waarin de mensheid leeft en benadrukte dat talenten gemobiliseerd moeten worden in plaats van het kapitalisme te bevorderen. Hij riep de leiders op zich meer in te spannen om het verloren vertrouwen van het publiek te herwinnen en wees erop, dat ‘het huidige wereldbestuur’ gefaald heeft en dat de wereldleiders naar ‘een nieuw wereldmodel’ moeten zoeken omdat we midden in een grote transformatie verkeren. De
‘Global Shapers’, een groep van jonge ‘wereldleiders’, werden gestimuleerd om op positieve wijze mede vorm te geven aan de toekomst van de wereld.

De in Ravensburg geboren
Klaus Schwab studeerde summa cum laude af in de economie aan de universiteit van Fribourg. Hij ontving vele prijzen (o.a. de Daniël David Prize in 2004) en eredoctoraten. Verder publiceerde hij diverse boeken, richtte het Forum van Jonge Wereldleiders op, bekleedde diverse leerstoelen en werd benoemd tot erehoogleraar aan de Ben-Gurion University van Israël en aan de China Foreign Affairs University. Van 1996 tot 1998 was hij vice-voorzitter van de Commissie voor Ontwikkelingsplanning. Verder is hij lid van het Peres Centum Voor Vrede. Toen tijdens het World Economic Forum te Davos in 2006 een artikel werd verspreid van een zekere Mazin Qumsiyeh (gepubliceerd in WEF’s Global Agenda Magazine)  , waarin een pleidooi werd gehouden voor een boycot van de staat Israël, verontschuldigde Schwab zich tijdens het Joods-Amerikaans Congres voor dit artikel.

Tijdens de WEF-bijeenkomst zei
miljardair David Rubenstein, medeoprichter van de machtige Carlyle Group, die net als Halliburton, Bechtel en vele andere Amerikaanse multinationals een grote invloed heeft op de Amerikaanse regering, dat ‘als we niet zeer snel het huidige economische model verbeteren, we het spel verloren hebben’.
Shimon Peres merkte op dat hij ervan overtuigd was dat vrede tussen de Palestijnen en de Israëli’s mogelijk is op basis van een ‘twee-staten-oplossing’, maar Fayyad achtte de tijd niet rijp om hierover te onderhandelen. De Palestijnse kwestie ligt natuurlijk uiterst gevoelig.


Peres, die eens uitgebreid de Rothschilds prees omdat ze zoveel voor de staat Israël hebben gedaan (o.a. de financiering van de Knesset, het parlement, en het Hoger Gerechtshof), was in het verleden met onder andere
Sharon betrokken bij de keiharde ‘Iron Fist’-operaties in het door Israël bezette deel van Libanon in 1985. Peres gaf zijn goedkeuring voor de uitbreiding van de nederzettingen, die ‘integraal deel zullen uitmaken van het toekomstige Israël’. (Noam Chomsky, Mislukte Staten. Machtsmisbruik en de aanslag op de democratie, 2008, blz. 185, 191, 197, 206, 221) 

Bill Gates, het WEF en goede doelen
Bill Gates, oprichter van Microsoft, zag de kans schoon om tijdens het WEF namens de Bill & Melinda Gates Foundation een bedrag van $750 miljoen toe te zeggen om aids, tuberculose en malaria te bestrijden. 

 Bill en Melinda Gates
 
‘Het zijn zware economische tijden, maar dat is geen excuus om geen hulp te bieden aan de armsten der wereld’, deelde Bill Gates een enthousiast publiek mee.
Multimiljardair Gates strooit regelmatig met geld voor goede doelen.
In 2010 pleitte hij voor een ander
‘goed doel’: vaccinatie van de hele wereldbevolking. Hiertegen kwam veel protest, met alle ellende rond de Mexicaanse griep nog vers in het geheugen. (cf. Marcel Messing, Vaccineren of niet?, 2009)

Goede doelen doen het natuurlijk altijd goed. Dat weet ook
multimiljardair Warren Buffet , een vriend van Bill Gates, en met hem vele andere multimiljardairs, die elkaar allemaal kennen.
In het verleden was David Rockefeller al door zijn accountants aangespoord om geld aan goede doelen te geven. Dat zou zijn vrekkig imago verbeteren en zijn belastingdruk verminderen. Bill Gates financiert met zijn Stichting talloze grote, controversiële projecten, een aantal in samenwerking met de farmaceutische industrie. Zo stopt hij tientallen miljoenen dollars in de voor velen beruchte
Global Seed Vault, in de media bekend als Doomsday Vault (letterlijk: ‘(graf)kelder van de dag des oordeels’), in het ijs van Svalbard (Noorwegen), zo’n 1100 kilometer van de Noordpool. Hij doet dit in samenwerking met de Rockefeller Foundation, de Monsanto Corporation, de Syngentia Foundation en de Noorse regering. 

  
Global Seed Vault in Noorwegen

Ook steunt Gates de onderzoeksactiviteiten van Ray Kurzweil, een van de meest vooraanstaande Joodse futurologen en uitvinders ter wereld. Kurzweil is onder andere de uitvinder van de scanner, de spraakherkenning en de synthesizer. Hij ontving talloze eredoctoraten en prestigieuze prijzen, was adviseur van enkele Amerikaanse presidenten en is adviseur van het Pentagon en de Nasa. Kurzweil wordt gezien als een toonaangevend wetenschapper op het gebied van de toekomstige robottechnologie en kunstmatige intelligentie. Hij is van mening dat de huidige mens vervangen zal worden door de robotmens, de ‘posthumane mens’, de ‘transhumane mens’.

  

In Kurzweils boek The Singularity is near. When Humans Transcend Biology (20092, blz. 374-376) bespreken Kurzweil en Gates op quasi-religieuze wijze de ontwikkeling naar de ‘transhumane mens’ en het plan van Kurzweil om ‘de materie en de energie in het universum met intelligentie te doordringen’, waardoor het universum zal ‘ontwaken, bewust worden en ongelooflijk intelligent zal zijn’. Een ‘soort charismatisch besturingssysteem’, dat volgens Kurzweil  ‘dicht in de buurt van God komt’. 

Kurzweil is er kennelijk niet van op de hoogte dat alle grote wijzen, mystici en gnostici weet hebben van een altijd aanwezige kosmische intelligentie, Bewustzijn zonder begin of einde, waarin licht en liefde de hoogste kwaliteiten zijn. Dit Bewustzijn, deze intelligentie heeft vele verlegenheidsnamen, zoals God, tao, Ain Soph, brahman, Dát, oergrond, ongrond.

‘Alle materie komt voort uit en bestaat alleen maar door een kracht…
Achter deze kracht moeten we het bestaan van een bewuste en intelligente Geest aannemen.
Die Geest is de baarmoeder van alle materie.’
Max Planck (1858-1947)
(ontdekker van de kwantumtheorie)

De artificiële intelligentie die Kurzweil in het universum én in de mens wil inbrengen, getuigt niet alleen van onwetendheid, maar vooral van hybris. 

De robotmens, drager van een artificiële intelligentie, die volledig door een ‘besturingssysteem’ gecontroleerd kan worden, is overigens geen nieuw plan. Reeds in Het Geheime Boek van Johannes en in Het evangelie van Filippus uit de Nag Hammadigeschriften wordt gesproken over ‘gevallen engelen’ (‘gevallen wachters’, anunnaki of archonten), die in de mens een ‘namaakgeest’ willen brengen om hem ‘eeuwig tot slaaf’ te maken. Wetenschappers als Kevin Warwick en José Manuel Rodrigues Delgado zijn hier al enkele jaren mee bezig, gesteund door het militair-industrieel complex. (
Worden Wij Wakker?, blz. 198-200)

 De 'namaakmens'
 
Wat liefdadigheidswerken betreft is het interessant om te weten dat een belangrijk principe van het Anglo-Amerikaanse bedrijfsrecht is, dat ‘bedrijven uitsluitend uit mogen zijn op materiële winst. Ze mogen liefdadige werken verrichten, maar alleen als die een positieve invloed hebben op hun imago, en bijgevolg op hun winst en marktaandeel’. Soms gaan rechtbanken hier nog verder in. Zo merkte een hoger gerechtshof in Delaware op: ‘Hedendaagse rechtbanken erkennen dat de zakelijke voordelen die nu wettelijk aan vennootschappen zijn toegekend, onaanvaardbaar zullen worden voor de vertegenwoordigers van een wantrouwig publiek, tenzij vennootschappen zich meer inzetten voor liefdadigheid en onderwijs.’ Met andere woorden, ‘een wantrouwig publiek’ mag niet inzien hoe het vlechtwerk van staat en ondernemingen in elkaar zit. (Chomsky, Mislukte Staten, blz. 228)

These, antithese, synthese
De openingstoespraak van Klaus Schwab in Davos heeft ons iets belangrijks te vertellen. Als ‘het huidige wereldbestuur’ gefaald heeft, de economische crisis ten top stijgt en we ‘in een tijdperk van ingrijpende verandering’ verkeren, dan is de oplossing nabij: ‘een nieuw wereldmodel’, een nieuwe (financiële) wereldorde, het uiteindelijke doel van de machtselite.

Het kapitalisme (these) heeft afgedaan en het communisme als politiek-economisch systeem (antithese) staat op instorten. Beide systemen werden door de machtselite gecreëerd om volgens de hegeliaanse methode na een geslaagde confrontatie met elkaar tot de gewenste synthese te komen: de beoogde nieuwe (financiële) wereldorde. Dan zal de macht van Wall Street ongehoord groot zijn en zullen de grote banken (topbankiers) in staat zijn om landen versneld over te nemen. Na de wereldmarkt decennialang via kapitalisme en communisme gemanipuleerd te hebben en krachten tegen elkaar te hebben uitgespeeld, is nu de tijd rijp voor de radicale, wereldomvattende ‘change’, reeds voorbereid door president Obama, wiens belangrijkste sponsor Goldman Sachs (een Rothschildbank) was.
Merkel en Sarkozy (Merkozy), die vóór de bijeenkomst van Davos al verklaarden nimmer de eurozone te zullen verlaten en alles te zullen doen om de euro te redden, hebben in ieder geval in belangrijke mate
bijgedragen tot de machtsconcentratie van Brussel

 Merkel en Sarkozy

Dit is absoluut geen garantie voor de redding van de Europese economie of de wereldeconomie. Integendeel. Daar waar processen aan de gang worden gebracht die de burger volledig aan de kant zetten en waar steeds opnieuw gedreigd wordt met ellende en chaos als de initiatieven van de machtselite niet worden opgevolgd, staat men niet alleen dichter dan ooit bij een moreel failliet, maar ook bij een wereldwijd economisch bankroet.



Hoe pijnlijk ook, zal dit wereldwijd economisch bankroet voor een immense uitzuivering zorgen, die tot binnen de marmeren muren van de grote banken zal doorwerken en de werkelijke val zal inleiden van een systeem dat uit puur eigenbelang door een kleine machtselite in elkaar werd gezet en voor tomeloos lijden heeft gezorgd. De machtselite die de nieuwe wereldorde propageert, tracht niet alleen de ‘oude wereldorde’ in stand te houden, maar wil die
via globalisering zelfs uitbreiden tot haar wereldimperium.

De vaart erin
Om de vaart erin te houden, na lange tijd de stap voor stap methode te hebben toegepast, begon maandag 30 januari jl., meteen na het WEF in Davos, een nieuwe, ‘informele’ Europese top in Brussel, bijeengeroepen door de
voorzitter van de EU, Herman van Rompuy
Deze keer werd er niet alleen vergaderd over schuldenlasten, maar ook over meer banen, sociale onderwerpen, de toekomst van de wereldeconomie, het noodfonds, de noodzaak van verandering. Gezien de crisissituatie in Griekenland, Spanje, Portugal en Ierland, overheerste natuurlijk toch het economische aspect. Omdat er enkele dagen tevoren heftige demonstraties waren in Griekenland, nadat was uitgelekt dat dit land wel eens onder curatele van een financieel eurocommissaris zou komen, werd een mogelijk besluit hierover uiteindelijk tegengehouden. ‘Als de Grieken zelf geen leiderschap en controle kunnen uitoefenen op de hervormingen, moet die er komen vanuit het buitenland’, had de Duitse minister van economie Philip Rösler laten weten.

Er zullen de komende maanden nog meer ‘topbijeenkomsten’ gehouden worden. Menig minister en europarlementariër kan het hele gebeuren niet meer volgen, laat staan de burger, die steeds meer het gevoel heeft uitgesloten te zijn en zijn boosheid (nog) verdringt. Verschijnselen van vermoeidheid treden op. Dat is vaak het moment om contracten en wetten te ondertekenen, waar straks niemand meer onderuit kan komen. Vergelijk het
ondertekenen van de Patriotact meteen na 9/11.

Vele politici en ambtenaren zijn onwetend schaakstukken geworden op het internationale schaakbord. Ze zullen niet willen of kunnen toegeven dat een onzichtbare hand hen snel heen en weer schuift, terwijl er nauwelijks enige tijd voor overweging is of om de eigen positie binnen het geheel te kunnen bepalen. Zullen er binnenkort parlementariërs en ambtenaren zijn die het spel doorhebben? Zullen ze dan zeggen dat, gezien de omstandigheden toen, er niet anders beslist kon worden? Of zullen enkelen onder hen ruiterlijk durven toe te geven dat ze op grote schaal misleid zijn en dat ze degenen die hiervoor gewaarschuwd hebben niet altijd serieus hebben genomen?

Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM)
Tijdens de ‘informele’ Europese top in Brussel
keurden de Europese leiders het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM) goed. Het ESM is een permanent noodfonds. De goedkeuring ervan vond plaats zonder goedkeuring vooraf van de burgers. Het ESM vervangt het tijdelijke Europese noodfonds, dat alleen maar kon functioneren door steeds weer nieuwe stortingen van de eurolanden.


 
De komende jaren zijn de eurolanden wettelijk verplicht tezamen minstens
tachtig miljard euro in het ESM te storten. Wie dat betaalt? De burger, met wie niets overlegd is. De nieuwe president van het IMF, Christine Lagarde, verklaarde trouwens al vóór de ondertekening van het ESM, dat er minstens duizend miljard euro in dit fonds moet komen.
Zoals gebruikelijk bij ‘informele’ bijeenkomsten, wordt er veel beloofd. Zo beloofden de landen van de EU (uitgezonderd Engeland en Tsjechië) hun begrotingen nauwkeuriger op te stellen om een nieuwe schuldencrisis te voorkomen. Zo zal Nederland de komende tijd nog eens circa zeven tot acht miljard extra moeten bezuinigen. Ook werd er tijdens de ‘informele’ top gesproken over het scheppen van meer banen en economische groei. En natuurlijk kwam ook de kwestie Syrië ter sprake.

Alleenheerschappij van het ESM
Wat weinigen beseffen is, dat bestuur en staf van het goedgekeurde ESM nu statutair de alleenheerschappij hebben gekregen om te beslissen hoeveel geld er steeds nodig is in dit permanent noodfonds. Met andere woorden: de eurolanden zijn voortaan verplicht een gevraagd aanvullend bedrag te storten. 


 
Zo zal bijvoorbeeld België de komende vijf jaar zo’n 2,75 miljard euro in het ESM moeten storten. Nog iets dat men dient te weten: zij die het ESM besturen en zij die het uitvoerend werk doen, worden gevrijwaard van iedere gerechtelijke vervolging en genieten onschendbaarheid. Nog meer concentratie van macht bij de Europese Centrale Bank (ECB), het ESM met zijn staf en de nieuwe eurocommissaris Financiën. Kortom, een nog grotere afhankelijkheid van de in Brussel geconcentreerde financiële aristocratie. Deze geldadel liet overigens al vóór de bijeenkomst van Davos weten dat er een eind is gekomen aan het kapitalistisch systeem en dat er naar andere wegen gezocht moet worden om de financiële orde in Europa te redden.

Machtsgreep onder onze ogen
Onder onze ogen heeft zich een machtsgreep voltrokken die vergaande consequenties zal hebben en een eind zal maken aan het eigen beslissingsrecht van ieder euroland.
Is de weg nu vrijgemaakt voor een financiële autoriteit die een financiële dictatuur kan uitoefenen? Griekenland, Portugal, Spanje, Ierland, en in mindere mate Italië, zitten financieel in zwaar weer. Tot hoelang kunnen schulden worden kwijtgescholden als de ‘donorlanden’ zelf steeds meer onder druk komen te staan, hún schuldenlast steeds hoger wordt en hun begroting straks niet meer klopt? Hoeveel eurocommissarissen Financiën zullen er straks worden aangesteld die de beslissingsbevoegdheid krijgen over de begroting van de eurolanden? Voorlopig wordt Griekenland (nog) niet onder curatele van zo’n commissaris gesteld en wordt er nog geld in de reeds failliete Griekse economie geïnjecteerd, terwijl niemand openlijk durft te spreken over de grote wapenleveranties van vooral Duitsland, Frankrijk en de VS aan Griekenland, die in maart betaald moeten worden. Griekenland moet immers, gezien zijn strategische ligging, een sterk leger hebben, aldus minister van buitenlandse zaken Droutsas. 


 
Dus: meer
oorlogsvliegtuigen van Europese makelij, apachehelikopters uit de VS, fregatten uit Frankrijk, patrouilleboten, ammunitie voor leopardtanks en vooral een aantal Duitse U-boten. Wie betaalt dit allemaal? Heel eenvoudig. De burger, die hier voor de zoveelste keer niet van op de hoogte is en niet beseft dat achter de schermen ook het ‘wereldleger’ steeds meer gestalte krijgt en dat de pas verstrekte leningen ongetwijfeld zullen moeten worden aangewend om de wapenleveranties aan Griekenland te kunnen betalen.
 



‘Ieder geweer dat wordt gemaakt, ieder oorlogsschip dat te water wordt gelaten,
elke afgevuurde raket betekent uiteindelijk diefstal
van degenen die hongerig zijn maar niet worden gevoed,
die kou lijden maar niet worden gekleed.’

Generaal Dwight Eisenhouwer (1890-1969)
(oud-president van de VS en tijdens de Tweede Wereldoorlog
opperbevelhebber van de geallieerde strijdkrachten
en later van de NAVO-strijdkrachten)

 
Als het nu echt eens mis zal gaan?
Maar wat gebeurt er als het nu echt eens mis zal gaan? De pensioenkassen leger worden, de schulden van gezinnen moeilijker af te lossen zijn, de huizenmarkt nog meer tot stilstand komt? Pessimisme, doemdenken of gewoon goede zorg, die echter niet graag gehoord wordt?
De Nederlandse Bank heeft al bij monde van haar directie laten weten dat Nederland onderweg is naar een derde financiële crisis. Naast de kredietcrisis en de schuldencrisis is er nu de vastgoedcrisis. Complete kantoorgebouwen en talloze zakenpanden staan al een hele tijd leeg. Er werd ijverig in geïnvesteerd door pensioenfondsen, verzekeringsmaatschappijen, banken… Er is nu een structureel overaanbod, dat binnenkort tot mogelijke halvering van de waarde zal leiden, terwijl de burger te horen kreeg dat steeds meer thuiswerken en thuiswinkelen via internet de oorzaken zijn van de leegstand van gebouwen. Meestal worden mensen pas wakker als ‘goldfingers’ rechtstreeks in hun portemonnee zichtbaar worden.

Hongerige wolven



En terwijl tallozen in de economisch zwakkere landen opgingen in verontwaardiging, protest, chaos, verdriet en woede, verfijnden de schaakspelers de structuur van hun naderende nieuwe (financiële) wereldorde, balancerend langs de afgrond van het mogelijke. Een luguber spel, dat niet bedoeld is om de wereldeconomie te redden of zomaar te laten instorten, maar dat in elkaar is gezet om het ‘oude’ financiële systeem compleet op te blazen en alle macht naar één centrale bank toe te zuigen. Daarbinnen zullen dan de machtigste bankiers een syndicaat vormen en als octopussen de mens meedogenloos leegzuigen, manipuleren en controleren. De mens zal dan gereduceerd zijn tot slaaf.

Diverse landen parkeerden de afgelopen tijd hun geld bij de ECB, in de hoop nog een beetje rente voor zichzelf te krijgen, dat anderen onthouden wordt. Daardoor kon er ook geld in het tijdelijke Europese noodfonds gepompt worden. Maar wat gaat er na een paar maanden, na een half jaar gebeuren?
Onder druk van het IMF en Wall Street verslinden de ECB en het ESM als hongerige wolven steeds meer geld van de burgers van de eurolanden. Wanneer is de burger, die hun open muilen steeds maar weer vult, zelf aan de beurt? Nú is er nog een kans binnen de nationale parlementen om een aantal zaken te keren. Maar de tijd dringt...
Welke minister of parlementariër maakt nog tussen al het getwitter, de spoeddebatten en de moties van wantrouwen tijd vrij om eens na te denken over wat er eigenlijk allemaal aan de gang is? Wie van hen leest na alle e-mails, tweets en andere internetberichten een boek dat van beslissende invloed kan zijn op hun besluitvorming of stemgedrag? Onder onze ogen speelt zich ook nog de ondergang van de wijsheid af.

Houdgreep van de Goldfingers
Terwijl de Occupybeweging de financiële centra van New York (Wall Street), Londen, Parijs, Amsterdam en vele andere plaatsen (zoals het Vaticaan) bezet hield en haar verontwaardiging liet horen over de manipulaties van bankiers en politici, bezette Goldman Sachs diverse landen, waarover verderop meer.

  

Een sluwe en ondergrondse strategie werd zichtbaar voor hen die kunnen zien hoe alles wat Goldman Sachs aanraakt, net als bij de Frygische koning Midas, getransformeerd wordt in goud, terwijl daarvoor in de plaats waardeloze ‘waardepapieren’ worden uitgedeeld. Maar wie alles in goud verandert, heeft ten slotte zelf geen eten en drinken meer. Intussen sterven er door de goudmagie van vele banken dagelijks tienduizenden mensen door honger, dorst, armoede, ellende. Op het schaakbord van de machtselite zijn zij slechts ‘nutteloze eters’(Kissinger). Zij vervullen niet eens een rol op het schaakbord, maar liggen ernaast.

Ondanks hun tactiek om alles in de hoogste versnelling af te wikkelen zodat velen het spel niet meer kunnen volgen, ziet een aantal schaakmeesters met lede ogen toe dat steeds meer mensen wakker worden. Helaas zijn er in de politiek nog een aantal naïeve of onwetende politici die goedwillend de druk op de financiële ketel willen houden, zonder precies te weten wie het kookpunt van de opgeblazen hete lucht bepaalt. Ze pleitten ijverig voor een eurocommissaris Financiën, wilden ons overtuigen dat Brussel toch echt meer beslissingsbevoegdheid moest krijgen (samen met de banken natuurlijk) en beweerden hierbij zonder te kleuren dat de afzonderlijke landen niets aan beslissingsbevoegdheid hoeven in te leveren. Een politicus riep zelfs dat er een ‘bazooka’ moest worden ingezet. Hopelijk werd hij niet geïnspireerd door commandant der strijdkrachten Peter van Uhm, die half december voor zijn toespraak op de ideeënbeurs TedX te Amsterdam een grote mitrailleur had meegenomen om voor het aanvankelijk verbijsterde publiek te demonstreren dat democratie en vrijheid slechts met wapens gebracht konden worden. 

 Van Uhm
 
Van Uhm, binnenkort met pensioen, heeft veel meegemaakt, niet alleen als generaal, maar vooral als mens. Hij verloor zijn zoon in Afghanistan bij een aanslag. Zijn speech maakte wereldwijd veel los. In Amerika is zijn toespraak opgenomen in het militaire lesprogramma. Maar, geweld zal steeds geweld blijven oproepen. Het is nimmer een oplossing of een weg tot vrede. Lao Tsu zei al:

‘Wapens zijn onheilswerktuigen
en geen werktuigen voor de edele mens.
Hij gebruikt ze als hij echt niet anders kan…
Als er veel mensen in een oorlog omkomen,
moeten we treuren.
Wie een oorlog wint,
moet erom rouwen.’
Tao Teh Tsjing, 31

en:

‘… Wat anderen leren, leer ik ook:
Zij die geweld gebruiken
sterven geen natuurlijke dood.
Dat wil ik tot grondbeginsel van mijn leer maken.’
Tao Teh Tsjing, 43


Lao Tsu


Hypnotische truc

De chaotische toestand waarin zich de laatste maanden een en ander in de wereld en de EU  heeft afgespeeld en zich nog steeds afspeelt, is precies wat de elite achter de schermen nodig heeft én creëert. Uit deze chaos zal uiteindelijk haar nieuwe (financiële) wereldorde oprijzen. De meestergoochelaars hebben al een ondoorzichtig wit doek opgehangen, waarachter de grote tovertruc zal plaatsvinden. Terwijl niemand op de
gladde vingers van de goldfingertovenaars let, nemen ze ons straks met één knip met de vingers zo snel bij de neus,  dat de meeste mensen het niet eens zullen merken. Een hypnotische truc.
Dit is ronduit dramatisch. De komende tijd zal de financiële elite alles op alles zetten om het gegoochel met hypotheken, leningen, spaarrekeningen, aandelen, obligaties, verzekeringen, pensioenen, beurzen, de huizen- en de vastgoedmarkt naar een hoogtepunt of beter gezegd naar een dieptepunt te voeren.

Dan, op het dieptepunt van alle financiële en sociale ellende zullen ze met één ruk het witte doek wegtrekken en het verbaasde publiek razendsnel hun oplossing aanbieden. Hun ‘nieuwe’ (financiële) wereldorde, gebaseerd echter op dezelfde verlangens en eindeloze begeerten van de oude orde. Maar nu geconcentreerd in de handen van een financiële aristocratie. Met economische veranderingen en een betere verdeling van geld, goederen en diensten heeft dit luguber spel niets te maken. Dat kan ook niet, want alles in de nieuwe wereldorde is gebouwd op oude verrotte fundamenten, die tijdelijk gerestaureerd zijn met de belastingcenten van de burgers. 
 
‘De waarheid zal ons vrijmaken’
Als het werkelijk nieuwe aanbreekt – en dat zal misschien eerder gebeuren dan we vermoeden – zullen we wereldwijd het kraken horen van alle oude fundamenten en getuigen zijn van de totale ineenstorting van het wereldbouwwerk van corruptie, speculatie, immoraliteit en zelfverrijking, een bouwwerk dat opgetrokken werd ter bevoordeling van de machtselite en van hen die zich aan hun normen, waarden en eisen wilden aanpassen.
Dan zal er geen wit meer doek zijn waarachter ook maar iets verborgen wordt. Integendeel, de volledige waarheid zal aan het licht komen. En die waarheid zal de mens vrijmaken. ‘U zult de waarheid kennen en de waarheid zal u vrijmaken.’ (Johannes 8:32) In de entreehal van het CIA-gebouw te Langley in Virginia is deze tekst in de muur gegrift. 

 
Langley, CIA hoofdkwartier
      
De CIA heeft kennelijk nooit beseft dat dit ‘u’ slaat op burgers uit vele landen die de leugens beginnen te ontdekken die de CIA, vergezeld van geweld, verspreidt om bepaalde doelen ter wille van ‘vrijheid en democratie’ te realiseren. De ontdekking van de waarheid zal de burgers in de komende tijd in toenemende mate vrijmaken. En zij die leugens en angst verspreiden en daarbij geweld gebruiken, zullen verantwoording moeten afleggen voor Vrouwe Justitia, die eerherstel zal krijgen, en/of voor hun innerlijk tribunaal.
Het tijdstip nadert dat over heel de wereld de mensen massaal gaan ontdekken wie hun leiders zijn, hoe leugens, angst en terreur mensen tegen elkaar hebben uitgespeeld, hoe de waardigheid van de mens en van het leven diep gekrenkt werden en worden, ja, op grote schaal kapot zijn gemaakt. 

Landen bezetten
Op dit moment kunnen de Goldfingers nog actief zijn en landen bezetten. Maar ook voor hen nadert het tijdstip van totale ontmaskering.
Toen eind verleden jaar in Griekenland chaos en woede hun hoogtepunt bereikten, blies Papandreos het door hem voorgestelde referendum plotseling af. Dit was te voorzien, want hij onderhoudt internationaal goed contact met de banken. Dat geldt ook voor zijn opvolger
Papademos, die onder meer vice-president was van de ECB, topeconoom bij de Federal Reserve (FED) in Boston, gouverneur van de Griekse Bank, lid van de door Rockefeller opgerichte Trilaterale Commissie en topadviseur van Goldman Sachs.

Terwijl het demoniseren van Griekenland vooral plaatsvond door de internationale pers, het vooroordeel dat alle Grieken lui zijn en alleen maar aan het strand van de Middellandse Zee liggen en sommige politici de zuidelijke landen denigrerend ‘die knoflooklanden’ noemden, wreven de schaakspelers zich intussen in de handen. Zij denken altijd vele zetten vooruit. Lopers en ‘overlopers’ worden intensief op het schaakbord heen en weer geschoven. Twee torens zijn sinds 9/11 al gevallen. Nu nog zorgen dat de koning door de gecreëerde chaos de veldslag niet meer overziet, dat de koningin geen steun meer kan zoeken bij haar ‘onderdanen’ en dan in één keer het veld van pionnen uitdunnen door een geweldige crisis. Schaakmat! Revanche onmogelijk.

Griekse tragedie
Begin 2012 verklaarde voormalig president van De Nederlandse Bank (DNB) Nout Wellink, dat Nederland de 4 ½ miljard dollar die het in Griekenland geïnvesteerd had, zeer waarschijnlijk niet meer zou terugkrijgen. Iets tevoren had zijn opvolger Klaas Knot nog gezegd, dat we de lening hoogst waarschijnlijk wél zouden terugkrijgen, mogelijk zelfs met een beetje rente. Minister van financiën Jan Kees de Jager was daar ook van uitgegaan. 


 
Griekenland krijgt de nieuwe lening van zo’n slordige 130 miljard euro pas als er nog meer wordt bezuinigd, de broekriem nog een gaatje strakker wordt aangetrokken.
En terwijl het Griekse parlement dagelijks vergadert, de eurolanden onder leiding van het koppel Merkozy de druk opvoeren, breekt er in Griekenland nieuwe onrust uit. Het leger werkelozen groeit, het aantal mensen dat dagelijks de voedselbank bezoekt loopt op tot een paar honderdduizend en dagelijks zijn er duizenden zwervers te zien die verdwaasd in vuilnisbakken scharrelen.

Gevaar van overstroming en besmetting geweken?
Intussen wordt de verhouding tussen Griekenland en de andere eurolanden er niet beter op. Spraken sommige landen een poosje geleden nog over een gedeeltelijke kwijtschelding van de Griekse schuld, andere landen zijn hier radicaal op tegen. Precies op 7 februari, toen er over de Griekse schuldenlast vergaderd werd, klonk tussen al het getwist door de stem van eurocommissaris Neelie Kroes, die de digitale agenda beheert (en dus niet die van Financiën). In een interview met de Volkskrant van die dag zei ze onomwonden dat de euro ook wel zonder de Grieken kan. Nog diezelfde dag sloot premier Mark Rutte zich hier met opgewekte stem bij aan, eraan toevoegend dat natuurlijk alles gedaan moest worden om Griekenland ‘erbij te houden’. Volgens Rutte heeft Europa inmiddels een sterkere positie verkregen. ‘Het noodfonds is verstevigd’, ‘er zijn dijken opgehoogd’ en ‘het gevaar voor “besmetting” is veel minder geworden’. En minister Jan Kees de Jager haastte zich om hetgeen de minister-president gezegd had, te beamen.
Hoorden we enkele weken daarvoor van diverse politici en financieel deskundigen precies het tegenovergestelde, nu bereiken alweer andere geluidsgolven ons oor. Ruim een week voordat Neelie Kroes haar visie liet horen, liet minister-president Jean-Claude Juncker van Luxemburg weten, dat als Griekenland niet aan zijn verplichtingen zou (kunnen) voldoen, het land maar beter de eurozone kon verlaten. Erg bemoedigend voor Griekenland zijn dit soort signalen natuurlijk niet.

 
 
Voor hoe lang is het ‘overstromingsgevaar’ trouwens geweken? Zijn alle dijken wel gecontroleerd door betrouwbare dijkbewakers? Is het toeval dat uitgerekend op de dag waarop in Noord-Griekenland de noodsituatie werd uitgeroepen vanwege een grote overstroming van de rivier de Evros, Kroes, Rutte en de Jager hun uitspraken deden?
Is het een idee om de internationaal bekende virologen Ron Fouchier en Ab Osterhaus van het Medisch Centrum van de Erasmus Universiteit in Rotterdam te laten nagaan of er misschien toch een gevaar van ‘besmetting’ bestaat? Immers, de laatste tijd hebben er op het schaakbord van de EU diverse ongecontroleerde mutaties plaatsgevonden.
Nadat Ron Fouchier er met onderzoeksgeld uit Amerika met zijn team in slaagde om in een zwaar beveiligd laboratorium het al in principe zeer
gevaarlijke vogelgriepvirus H5N1 na vijf mutaties om te zetten in een dodelijk virus  , zouden ze misschien de regeringen van Europa advies kunnen geven of er al dan niet een zeer gevaarlijk en dodelijk virus op de loer ligt. Een virus dat uiterst besmettelijk is voor de hele wereldeconomie en dat ontsnappen kan uit het laboratorium van de eurocommissaris Financiën. (Zie ook:

Papademos en de driekoppige hellehond Cerberus
Zal Papademos de nieuwe Heracles zijn, die als een titaan eerst de financiële Augiasstallen schoonmaakt voordat hij de andere elf heldendaden gaat voltooien? Maar, zoals de Griekse mythe over Heracles leert, is het twaalfde werk, het naar boven halen van de driekoppige hellehond Cerberus uit de onderwereld, het moeilijkst.
  
Papademos zou nog wel eens voor grote verrassingen kunnen komen te staan als de Griekse hel echt losbreekt. De schuld van Griekenland zou wel eens een collectieve schuld kunnen blijken te zijn, die als ‘een besmettelijke ziekte’ een onvermijdelijke collectieve uitwerking krijgt. Alles is één. Alles is met elkaar verbonden. Niemand of niets staat op zichzelf. Dat wisten de oude wijzen, dat wisten de mythische volken, dat weet in onze tijd de moderne fysica.

Natuurlijk, het economisch beleid van Griekenland verdient zeker geen schoonheidsprijs. Er zijn grove fouten gemaakt en er is sprake van malversaties. Ondanks alle financiële injecties lijkt voor een groeiend aantal financieel deskundigen een faillissement van Griekenland  onafwendbaar. Gaat maart de beslissende maand worden voor Griekenland? Gaat de voorhang van het Griekse theater straks helemaal opengeschoven worden om heel Europa getuige te laten zijn van een Griekse tragedie als Griekenland straks inderdaad zijn schulden niet meer kan betalen? Zal het land, van wie het woord ‘Europa’ afkomstig is, de euro dan moeten verlaten? Krijgt de eventuele terugkeer naar de drachme dan een ‘drachmatiserende’ werking op heel Europa? Ontstaat er dan toch onverhoopt een domino-effect voor andere zwakke landen? Gaan andere landen dan toch ‘besmet’ worden? Volgen er dan toch nog meer ‘overstromingen? Laten we hopen dat de toorn van Zeus Vrouwe Europa niet al te hard zal treffen.

Tot 20 maart is Griekenland in elk geval ‘gered’ van een faillissement. De trojka (IMF, ECB en eurocommissie) liet op 9 februari bij monde van Draghi, de president van de ECB, weten dat de extra lening van 130 miljard dollar aan Griekenland verstrekt zal worden, omdat de Griekse regering, na menige deadline te hebben overschreden, eindelijk heeft toegezegd de noodzakelijke bezuinigingen en hervormingen door te voeren. Er zal een verdere korting op de pensioenen plaatsvinden, 15.000 ambtenaren zullen ontslagen worden, de minimumlonen gaan er 22% op achteruit en er zal bezuinigd worden bij Defensie en andere ministeries. Buiten het parlementsgebouw en in de straten protesteerden tijdens de besluitvorming talloze woedende Grieken. Massale stakingen en betogingen zijn al aangekondigd. Het is de vraag of Papademos straks bestand zal zijn tegen het vervaarlijke gebrul van de driekoppige hellehond Cerberus en het geblaf van het Europese driekoppige ‘monster’ (trojka), die er achter de schermen toch voor moet zorgen dat de wapenleveranties betaald worden. Ook al heeft Papademos uitstekende contacten met de bankwereld, als de volkswoede straks drievoudig wordt vanwege het verlies aan banen, inkomen en voedsel, zullen noch zijn krachtige handen, noch een ijzeren leiband geschikt zijn om deze Cerberus in bedwang te houden. Wat Griekenland nodig heeft is een hondenfluisteraar, niet een dompteur. Zelfs de ministers van financiën van de eurolanden die op 9 februari ’s avonds bijeenkwamen om nog eens van gedachte te wisselen over het besluit van de trojka zullen ontdekken dat de zak met hondenbrokken zo goed als leeg is. Van hen mag Griekenland nog even goed nadenken hoe het land nog eens 325 miljoen euro extra gaat bezuinigen. Papademos deed op de televisie een dramatische oproep aan het parlement om toch vooral in te stemmen met de bezuinigingen, omdat Griekenland ‘aan de rand van de afgrond staat’.  Pas als het parlement akkoord zou gaan, wordt er groen licht gegeven. En het parlement ging akkoord, onder luid protest van een aantal parlementariërs die tegenstemden en meteen op non-actief werden gezet omdat hun stemmen ‘tegen het partijprogramma ingingen’. Buiten waren er hevige rellen, ontlaadden zich woede en frustratie, gingen anarchistische en communistische groepen met elkaar op de vuist, al dan niet aangestuurd door hen die belang hebben bij chaos. Er vielen vele gewonden en tientallen gebouwen werden in brand gestoken, waaronder een aantal banken. Of de toezegging van de dertig miljard euro uitstel van het fallissement van Griekenland betekent zal de nabije toekomst uitwijzen. Griekenland lijkt het proefmodel te zijn van de machtselite. In ieder geval zullen de Griekse politici in verband met de naderende verkiezingen naar twee partijen moeten luisteren: die van het volk en die van de trojka, met de mogelijkheid dat ze zelf in de tussenruimte zullen verdwijnen.

Variatie op Socrates
Konden al die knappe economen niet voorzien wat er nu gebeurt? Is Europa niet eindeloos meer dan een door de machtselite gereduceerde financiële melkkoe? Zouden we met een variatie op Socrates niet beter kunnen zeggen: ‘Beste Grieken, als jullie werkelijk denken dat voor ons het leven alleen maar om geld draait en dat wij door al die financiële ellende samen met jullie ten onder zouden moeten gaan, terwijl we allemaal weten dat geld alleen maar gebakken lucht is, is het dan niet veel beter om dit probleem in oprechte vriendschap voor eens en altijd samen op te lossen?’ Mogelijk zouden er dan voortaan Olympische Spelen gehouden kunnen worden zonder terreurdreiging en zonder de noodzaak om het leger, de politie of drones in te zetten. Dan zou waarschijnlijk zelfs Zeus het niet meer in zijn hoofd halen om, vermomd als stier, Vrouwe Europa te ontvoeren, zoals eens in het verre verleden gebeurde.

 
 
Economische crisis voorzien?
In januari van dit jaar startte Commissie de Wit met de openbare verhoren van hen die betrokken waren bij de verkoop en aankoop van ABN-Fortis. Tijdens die verhoren hoorden we herhaaldelijk de opmerking dat niemand de grote economische crisis had kunnen voorzien. Nout Wellink zei het ook verschillende keren.
Toch voorzagen Wellink en de economen van de ECB eind 2008 een ‘economische krimp’. Men was dus gewaarschuwd. En in een tv-uitzending van NOVA op 12 december 2008 verklaarde Arthur Doctors van Leeuwen, oud-voorzitter van de AMF (Autoriteit Financiële Markten), dat toezichthouders onvoldoende op de hoogte zijn van de ‘grote verknooptheid’ van de financiële sector als geheel. Hoe goed waren de financieel deskundigen trouwens op de hoogte van de dramatische gebeurtenissen rond de verkoop en aankoop van ABN-Fortis? Gaan er na hernieuwde vragen van Commissie de Wit nu procedures opgestart worden waardoor alles tot op de bodem wordt uitgezocht? Zijn we toch voor een paar miljard opgelicht? Zijn er vergissingen gemaakt met een paar nullen? Of was alles okay omdat men met elkaar had afgesproken dat alles okay was?
  
Sinistere rol van de centrale banken en de Federal Reserve
Eigenlijk waren we dubbel gewaarschuwd, want de toezichthouders zagen wel de desastreuze gevolgen van de geldpolitiek van de Amerikaanse centrale banken, dat als het zwaard van Damocles boven iedere regering hing. De Federal Reserve (FED) bestaat immers uit een aantal particuliere banken, die noch door de burger, noch door de Amerikaanse regering zijn ingesteld. (
Marcel Messing, Het huis op de rots gebouwd, 2010, p. 134-144.)
 
De FED is een geweldige schuldmachine, die ervoor heeft gezorgd dat de gouden standaard ‘verdween’ en er papiergeld en digitaal geld voor in de plaats kwamen. Een meesterlijke goocheltruc, die echter dramatische gevolgen heeft voor heel de wereld.
De bankiers van de FED zijn persoonlijk niet aansprakelijk. Ze zorgen voor enorme schuldenlasten, scheppen virtueel geld uit het ‘niets’ en krijgen hun werkelijke geld van de burger, dat ze vervolgens tegen hoge rente uitlenen aan vooral commerciële banken, onder andere in Europa. 

President Franklin Delano Roosevelt (1882-1945) was de eenendertigste president van de VS en  – zoals de meeste Amerikaanse presidenten – een hoogingewijde vrijmetselaar (32ste graad)  . Op 21 november 1933 schreef hij in een brief aan een zakenpartner: ‘De echte waarheid van de kwestie is [bedreiging van de republiek door de onzichtbare regering van internationale bankiers], zoals jij en ik weten, dat een financieel element (curs. M.M.) in de grote instellingen de regering al sinds de dagen van Andrew Jackson in bezit heeft genomen.’ (Perloff, The Shadows of Power, 19927, blz. 3-4) Roosevelt zelf echter, had grote persoonlijke belangen bij een aantal banken.

Andrew Jackson (1767-1845) was de zevende president van de VS en eveneens 32ste graad vrijmetselaar. Hij verzette zich heftig tegen de economische privileges van de geldaristocraten, onder andere door de opheffing van het charter van de United States Bank (1837), die onder controle stond van de Rothschilds. (Perloff, blz.20) Deze maatregel, waarvoor Jackson enkele keren met de dood werd bedreigd, maakte hem populair onder het volk, dat in hem een beschermer van zijn belangen zag. Dit bankcharter was de eerste poging om Amerika op te zadelen met een particuliere centrale bank. Met de wettelijke bekrachtiging van de FED in 1913 is deze poging echter gelukt en wist dit ‘financieel element’ in diverse lagen van de regering te infiltreren. 

 Dollarbiljet met bovenin de tekst 'FEDERAL RESERVE NOTE'

‘Iedere staatslening bewijst het onvermogen van de staat en zijn falen om zijn eigen rechten te begrijpen. De leningen hangen als het zwaard van Damocles boven het hoofd der regeringsleiders, die, in plaats van tijdelijk belastingen te heffen bij hun burgers, hun handen uitstrekken en om de weldaden van onze bankiers bedelen. Buitenlandse leningen zijn bloedzuigers, die nimmer van het regeringsorganisme verwijderd kunnen worden, tenzij ze er vanzelf af vallen of de staat ze met geweld van zich afschudt. Maar de staten zullen deze bloedzuigers niet van zich afschudden. Integendeel, ze zullen het aantal eerder vermeerderen, zodat ze tot slot onvermijdelijk aan deze zelfveroorzaakte aderlating te gronde zullen gaan. […] Een lening is de uitgave van staatsobligaties, die de geldelijke verplichting met zich meebrengt een rente te betalen die evenredig is met de geleende som geld. Als er vijf procent voor de lening betaald wordt, zal de staat in twintig jaar een gelijkwaardig bedrag betaald hebben aan rente als de aanvankelijk geleende som geld. In veertig jaar heeft de staat dit bedrag tweemaal betaald; in zestig jaar is de geleende som verdrievoudigd, terwijl de lening nog steeds een onbetaalde schuld blijft.’
Uit: Protocol 20

Of men de Protocollen al dan niet aanvaardt als een blauwdruk van de machtselite, een eenvoudig rekensommetje laat al gauw zien hoe bijvoorbeeld de nabije toekomst van  Griekenland eruit zal zien. Griekenland heeft een torenhoge staatsschuld en is inmiddels volledig in de greep van de ECB, het IMF, de Wereldbank, de FED en een aantal andere banken. Welk land volgt? Protocol 20 gaat er trouwens van uit dat ons ‘dierlijk brein’ het spel van ‘staatsleningen’ en rente niet eens zal doorhebben. Wat een bescheidenheid!
Nu is ook in één keer te begrijpen waarom menig grote bank boven alle andere gebouwen in grote steden uittorent. Van ‘hoeksteen’ tot ‘topsteen’ zijn de banken gebouwd met het geld van de burgers, die de banken kennelijk dankbaar moeten zijn voor de hoge rente op hun leningen. Waar de burgers met een beperkte ruimte moeten woekeren, woekeren veel banken met hún geld.

Malafide praktijken
Alleen al in de VS is de nationale schuld 4700 keer groter dan toen de Federal Reserve in 1913 werd opgericht. Lees het informatieve boek van de bekende onderzoeker, auteur en filmer Edward Griffin The Creature from Jekyll Island. A Second Look at the Federal Reserve (1994).

     Edward Griffin

Schokkend is ook het boek Das Greenspan Dossier. Wie die US-Notenbank das Weltwährungssystem gefährdet (2004) van financieel deskundigen Roland Leuschel en Claus Vogt. De auteurs leggen de wereldwijde speculaties bloot die plaatsvinden op de geld- en huizenmarkt en laten zien hoe er bijvoorbeeld bij het verlenen van rente en goedkope (hypotheek)leningen allerlei malafide praktijken plaatsvinden. Volgens hen ligt de hoofdverantwoordelijkheid van dit wanbeleid volledig bij voormalig president van de FED, Sir Allan Greenspan.

Senator Ron Paul en de FED
Senator Ron Paul, voor de tweede keer kandidaat voor het Amerikaanse presidentschap, maar  door de mainstreammedia, Republikeinen en Democraten steeds weer geboycot tijdens de verkiezingsstrijd, beschrijft in zijn boek End the FED (2009) hoe groot de macht van de FED is. Al jaren verzet hij zich moedig hiertegen. Herhaaldelijk verklaart hij dat de huidige wereldwijde financieel-economische crisis te wijten is aan het economisch wanbeleid van de FED, dat berust op kapitalistische dogma’s, die ook de oorzaak waren van de Grote Depressie in de jaren dertig. 

 Ron Paul

Vooral Greenspan kreeg scherpe kritiek van Ron Paul. De opvolger van Greenspan bij de FED, Benjamin Bernanke, trok niet voor niets op 8 november 2002 in een toespraak ter gelegenheid van Milton Friedmans negentigste verjaardag (noodgedwongen) het boetekleed aan en verklaarde dat de Grote Depressie inderdaad aan de FED te wijten was. (Messing, 2010, blz. 137)

Atzmon over Greenspan
Atzmon spreekt in zijn boek The Wandering Who? A Study of Jewish Identity Politics niet alleen over het joodse geloof en de staat Israël, maar ook over de economie. Over Greenspan, die net als Bernanke het zionisme steunt, schrijft hij: ‘Greenspan is geen amateur-econoom, hij weet wat hij aan het doen was. Hij wist heel goed dat zolang als Amerikanen het goed doen, huizen kopen en verkopen, dat hun president [G.W. Bush] dan kon doorgaan met het verwezenlijken van de “Wolfowitz doctrine” en de PNAC-filosofie, met het vernietigen van de “slechte Arabieren” in naam van de democratie, het liberalisme, de ethiek en zelfs van de “rechten van de vrouw”.’ (2011, blz. 27)  

Wie zich verder wil verdiepen in de (wereld)economie kan diverse artikelen lezen van econoom, bedrijfsadviseur en oud-bankier Ad Broere op de website
www.wijwordenwakker.org. Raadpleeg vooral zijn website www.adbroere.nl. Vanuit een grote kennis van de (wereld)economie zet hij uiteen hoe de bankwereld in elkaar zit, stelt wezenlijke vragen bij economische dogma’s, kiest bewust voor ‘een menselijke economie’, beschreven in zijn gelijknamige boek, en reikt een aantal radicaal andere mogelijkheden aan om met geld en met elkaar om te gaan. Zijn laatste boek, Ending the Global Casino, heeft vele ogen geopend.

Wel degelijk vele waarschuwingen
Er waren dus wel degelijk vele waarschuwingen dat het zou misgaan met de wereldeconomie. Er waren zelfs duidelijk signalen dat de Amerikaanse economie op weg is naar een faillissement. En al jaren werd er overal ter wereld hevige kritiek gegeven op de grote banken met hun bonuscultuur.

Worden we nog niet wakker wanneer eind januari 2012
Stephen Hester, ceo van de Royal Bank of Scotland (RBS) en opvolger van de omstreden Sir Fred Goodwin, boven zijn salaris van 1,2 miljoen pond ook nog eens een bonus krijgt van ruim 1 miljoen pond + het vooruitzicht van nog eens 8 miljoen pond als beloning voor zijn werkzaamheden ? (The Wall Street Journal, 27 januari) En dat terwijl er voor deze bank een ingrijpende reorganisatie op komst is en er straks een paar duizend mensen op straat staan. 
Twee dagen later deelde Goldman Sachs nog een bonus uit van 2,5 miljoen dollar aan zijn topbankier en stelde Barclays voor om bestuursvoorzitter Bob Diamond een bonus van 10 miljoen pond te geven. Een diamanten handdruk? Intussen klinken in Nederland geluiden vanuit de SP en de PvdA om álle bonussen bij de banken en verzekeringsmaatschappijen af te schaffen. Maar rechtgeaarde liberalen en conservatieve christenen zullen zo’n voorstel niet gauw steunen. Minister Jan Kees de Jager vindt de voorstellen te ver gaan. Hij hoopt op het ‘zelfregulerend vermogen’ van bedrijven en banken. En gelijk heeft hij, want hún vermogen reguleert zichzelf al jaren…  Krishnamurti zei eens, dat een te groot inkomen een vorm van geweld is.

Dreigende ineenstorting van de wereldeconomie
Wie het boek Power of Money. Rise and Decline of the American Century van F. William Engdahl (2008) heeft gelezen, had op de hoogte kunnen zijn van de malaise die al een tijd aan de gang is. Engdahl was niet de enige die de
ineenstorting van de wereldeconomie voorzag. Tegelijkertijd legde hij bloot wat er zich achter de schermen van de machtselite afspeelt.



Vooraanstaande Duitse economen, zoals Wilhelm Hankel, Wilhelm Nölling en K.A. Schachtsneider hebben al jaren kritiek op de EU, de euromanipulaties en de vele leugens rondom het redden van de euro en de eurozone, beschreven in hun boek Das Euro-Abenteuer geht zu Ende (2011).
Ook kritisch zakenman en beurscommentator Wolfgang Köhler waarschuwde jaren geleden voor de dreigende ineenstorting van de wereldeconomie vanwege de gecorrumpeerde geld- en goederenmarkt (Wall Street Panik. Banken ausser Kontrolle, 2008). De bekende
econoom Antony C. Sutton waarschuwde al in 1995 in zijn boek The Federal Reserve Conspiracy voor de macht van de FED en de negatieve gevolgen die deze zou krijgen op de wereldeconomie. In diverse andere boeken beschrijft hij de grootschalige manipulaties van Wall Street, dat rechtstreeks betrokken is bij vele oorlogen. Sutton heeft als geen ander de wereld herhaaldelijk gewaarschuwd voor de gevolgen van een gecorrumpeerde wereldeconomie. Zijn boeken zouden verplichte literatuur moeten zijn voor ministers van financiën, parlementariërs, goedwillende bankiers, studenten in de economie en politieke wetenschappen.In 1984 waarschuwde financieel deskundige Herbert Amstrong voor een chaos in de nabije toekomst, die ‘plotseling, als een flits uit de hemel’, over heel de wereld zou komen met grote gevolgen voor miljarden mensen.
Welke boeken lezen topbankiers en politici die verklaren dat niemand dit alles heeft kunnen voorzien? Wie zijn hún adviseurs? Of wist een aantal van hen wel wat er aankwam?

‘Samenzweringstheoretici’
Moeiteloos kunnen we nog tientallen titels van boeken aandragen en namen van vele economen noemen die al jaren geleden de economische malaise zagen aankomen. 
En een aantal onderzoekers dat zich diepgaand bezighoudt met de verborgen achtergronden van de politiek en de wereldeconomie voorzag dit ook al jaren. Ondanks de tegenwind die ze voortdurend kregen en ondanks het feit dat ze door de mainstreammedia het etiket ‘samenzweringstheoretici’ of ‘complotdenkers’ kregen opgeplakt, ontdekten zij, op grond van feitenmateriaal, dat alle grote beslissingen in de wereldpolitiek en de wereldeconomie door de machtselite van A tot Z wordt gepland. Niets in de wereldpolitiek gebeurt toevallig. Dat zei de derde Amerikaanse president en vrijmetselaar (32ste graad) Thomas Jefferson (1743-1826) al. 

 Thomas Jefferson

En hij zorgde er persoonlijk voor dat dit ook klopte. Het negeren, bespotten, brodeloos maken of bedreigen van klokkenluiders in de afgelopen jaren werd vooral door de machtselite gevoed, ondersteund door de media. Stel je voor dat iemand alle stoeptegels gaat optillen en daar een nest schorpioenen ontdekt? 

Maar het blijven ontkennen of bespotten van hen die na grondige studie ontdekten dat er wel degelijk sprake is van een samenzwering, zou ons de komende tijd wel eens noodlottig kunnen worden en kunnen bijdragen tot de vernietiging van een groot deel van de wereld. Zij die op integere wijze jarenlang onderzoek deden, hebben iets te melden wat velen liever niet willen zien. Het is niet alleen riskant als men de resultaten van klokkenluiders niet eens onderzoekt, maar het getuigt ook van een zekere arrogantie. Maar zij die de touwtjes in handen hebben, zullen straks ook degenen die de klokkenluiders negeerden, zonder enig mededogen aan de kant schuiven. Inmiddels wordt onze vrijheid in versneld tempo gegijzeld. Er is sprake van een wereldwijde aanslag op iedere vorm van menswaardig leven. Stevige woorden? Inderdaad. Maar hier sta ik en ik kan niet anders.

Geïnstitutionaliseerde fraude en financiële manipulaties
Recentelijk verscheen van de bekende econoom Michel Chossudovsky en van analist van de wereldeconomie Andrew Gavin Marshall het boek The Global Economic Crisis. The Great Depression of the XXI Century. Daarin tonen zij aan dat de ‘meltdown’ van de financiële markten het resultaat is van geïnstitutionaliseerde fraude en financiële manipulaties en dat de ‘economische crisis’ vergezeld gaat van een wereldwijd proces van militarisering, een ‘oorlog zonder grenzen’, geleid door de VS en het NAVO-bondgenootschap. Diep in hun hart vermoeden tallozen dat er een gevaarlijk spel wordt gespeeld. Maar velen durven dit (nog) niet te zeggen, verkeren (nog) in een lethargie of in een halfslaap, verkiezen ervoor onwetend te blijven of zijn gewoon te bang of te laf om hun mening naar voren te brengen. Dat zou hen wel eens kunnen opbreken als zij in een nacht van onwetendheid in de gespannen valstrikken lopen, verblind door de koplampen van big brother. Dan is er voorlopig geen ontsnappen meer mogelijk.
 
Onderzoeker Jim Marrs toont in zijn boek The Trillion-Dollar Conspiracy (2011) aan dat de ineenstorting van de wereldhandel en de economie van A tot Z door de machtselite gepland is om de weg voor te bereiden voor de laatste stap: realisering van de nieuwe wereldorde, een fascistische wereldstaat waarin de mens slaaf zal zijn of verwordt tot een zombie. Een wereldregering en een wereldleger zullen er tegen die tijd voor gezorgd hebben dat de onafhankelijkheid van individuele staten volledig verdwenen is.
 
Nogmaals de Protocollen
Slaan we de Protocollen er nog eens op na, die ruim honderd jaar geleden het licht zagen.


 
‘In plaats van de huidige regeringen zullen we een monsterregering creëren, die de bovengouvernementele regering [wereldregering] zal heten. Haar handen zullen zich als tangen naar alle kanten uitstrekken, zodat deze reusachtige organisatie niet kan falen om alle volken te onderwerpen.’
Protocol 5 (slot)

‘Om bovenstaand plan [de bovengouvernementele regering] te realiseren, is het noodzakelijk om de militaire macht en de politiemacht te intensiveren. Behalve onszelf hebben we in alle landen niet meer nodig dan de massa van het proletariaat, enkele miljonairs die ons gunstig gezind zijn, politieagenten en soldaten. We moeten via Europese connecties in heel Europa, maar ook in andere continenten, onrust, tweedracht en haat creëren. Dat levert twee voordelen op. Ten eerste zullen we alle landen binnen onze invloedssfeer houden, aangezien ze zich goed realiseren dat wij de macht hebben om naar believen wanorde te creëren of de orde te herstellen. Zo zullen alle landen ons beschouwen als een noodzakelijke lastpost. Ten tweede zullen we door middel van intriges alle draden die we tussen de regeringen hebben gesponnen, verwarren door politieke overtuigingen, economische verdragen of financiële contracten. Om ons doel te bereiken, moeten we bij de onderhandelingen en transacties sluw te werk gaan, maar in de zogenoemde ‘ambtelijke taal’ veinzen we precies het omgekeerde en doen we ons oprecht en redelijk voor. Op deze wijze zullen de volken en regeringen, die wij hebben bijgebracht naar de dingen te kijken zoals wij die hun laten zien, ons nog als weldoeners en redders van de mensheid beschouwen. (…)
Succes in de politiek ligt in de geheimhouding van haar ondernemingen. De daden van diplomaten hoeven niet overeen te stemmen met hun woorden. (…)
Om ons systeem van onderwerping van de regeringen van Europa in het kort samen te vatten, zullen we één van hen onze macht tonen door aanslagen en terreur (…).’
Uit: Protocol 7

‘We zullen ons omringen met een grote groep bankiers, industriëlen, kapitalisten en vooral met miljonairs, omdat uiteindelijk alles door cijfers wordt beslist.’
Uit: Protocol 8

‘Wij zullen de beurzen vervangen door machtige staatskredietinstellingen, die als taak hebben de koers van de waardepapieren vanuit het gezichtspunt van de regering te bepalen. Deze instellingen zullen in staat zijn op één dag vijfhonderd miljoen waardepapieren op de markt te gooien. Op deze wijze zullen alle industriële ondernemingen van ons afhankelijk worden. U kunt zich voorstellen welke macht we daardoor verkrijgen.’
Uit: Protocol 21

Bankiers als regeringsleiders
En terwijl in Italië de glimlach op het gefacelifte gelaat van Berlusconi wegstierf en tallozen begonnen te beseffen dat deze mediamagnaat en manipulator, eigenaar van AC-Milaan (de meeste voetbalclubs zijn eigendom van oligarchen of mediamagnaten), feestbeest, voormalig lid van de beruchte P2-loge en verdacht van contacten met de maffia, hen had opgelicht, stond de volgende premier al klaar. 



Gekozen door de bankiers, niet door de bevolking! Monti werd de enig keurige en betrouwbare man genoemd die het land kon redden en regeren. De angst dat de Italiaanse economie zou instorten, versterkt door manipulerende ratingbureaus als Fitch, Moody’s en Standard & Poors (S&P), die goede contacten onderhouden met banken en topbankiers, zat er stevig in. Dus liet de bevolking zich gedwee leiden door ‘wijze technocraten’. Was Papademos topadviseur van
Goldman Sachs, Monti werkte er en is er nog steeds topadviseur. Een salaris heeft hij niet nodig. Zijn bonussen zijn meer dan toereikend. Televisieprogramma Brandpunt kreeg het ook in de gaten.
Thomas Jefferson, die overigens uitstekende contacten onderhield met Adam Weishaupt en met Franse en Amerikaanse vrijmetselaarsloges die zowel bij de Franse als bij de Amerikaanse Revolutie betrokken waren, zei ooit: ‘Ik geloof dat de banken gevaarlijker zijn voor al onze vrijheden dan een slagvaardig leger.’ 
 
Precies op het juiste moment
Het spel wordt knap gespeeld, maar soms zo brutaal, dat het ook begint op te vallen bij hen die nog niet wakker waren.
Precies op het juiste moment laten de ratingbureaus van zich horen. (
http://adbroere.nl/web/nl/columns/het-schaakspel-gaat-door.php ) Ook al wordt aan hun macht straks ingeboet door een wet, waardoor ze voortaan verantwoording zullen moeten afleggen over al hetgeen ze zeggen en doen, zal een dergelijk wetsbesluit te laat komen.
Precies op het juiste moment laat de president van de Centrale Bank, Trichet (en later Draghi) zijn bezorgde stem horen. Precies op het juiste moment spreekt Barosso. En precies op het juiste moment wordt de zoveelste val of lichte stijging van de koersen meegedeeld, waarop de beurzen reageren. Staatsschulden, kredieten, aandelen, koersen, hypotheken, obligaties… We zullen in Europa hoe dan ook nog meer moeten bezuinigen. Maar geld voor wapens en oorlogen is er blijkbaar genoeg. Vergeet niet dat de vijf permanente leden van de Veiligheidsraad tevens de grootste wapenleveranciers over heel de wereld zijn. Voor onze veiligheid, natuurlijk. Hoe reageren de christelijke partijen hierop? ‘Oog om oog, tand om tand?’ Of: ‘Wie naar het zwaard grijpt zal er door omkomen?’

Spanje in de gevarenzone
Spanje verkeert ook al in de gevarenzone. De nieuwe Spaanse premier Mariano Rajoy, trok eind vorig jaar als nieuwe minister van economie Luis de Guindos aan. De Guindos werd in april 2006 door Lehman Brothers benoemd tot ceo financiële zaken in Spanje en Portugal. Lehman Brothers is de Amerikaanse zakenbank, die in september 2008 instortte, wat de start betekende van een wereldwijde economische crisis. 

Mariano Rajoy

Na zijn baan bij Lehman Brothers werd De Guindos benoemd tot ceo van de firma Nomura Securities, eveneens voor Spanje en Portugal. Nomura Securities is een onderdeel van Nomura Holdings Inc., die delen van Lehman Brothers opkocht en sinds 2009 een enorme uitbreiding doormaakte in Europa, de VS en Azië. Strateeg van de holding is Jens Nordvig van Goldman Sachs. De koosnaam voor Nomura is Gulliver, genoemd naar de Gulliver uit het boek Gullivers reizen van Jonathan Swift, die op het eiland ‘Brobdingnag’ in contact kwam met reuzen.

Ook Guindos onderhoudt uitstekende contacten met de grote banken, waaronder vooral Goldman Sachs – de Rotschildbank die Spanje poogt te bezetten. Vlak voor het eind van 2011 lieten de Centrale Bank van Spanje en de Spaanse premier weten, dat het in het komende kwartaal allemaal nog erger zou worden. Naast de aangekondigde bezuinigingen van 16,7 miljard, zou er mogelijk nog eens 10 miljard euro extra bezuinigd moeten worden. De kans op een stevige recessie of zelfs depressie wordt immers met de dag groter. De hongerige muilen van de grote banken zullen straks weer gevuld moeten worden. Maar met een werkeloosheidscijfer van tegen de 25% kunnen de technocraten in Spanje heel wat bereiken. Gaat de pelgrimsroute van Mariano Rajoy, geboren in Santiago de Compostela, straks eindigen in Brussel? Of in Rome?
 
Occupybeweging geïnfiltreerd?
Times riep eind 2011 alle mensen die bij de Arabische lente en de Occupybeweging betrokken waren uit tot ‘personen van het jaar’. Maar achter hen die zich (onwetend) uit lieten roepen tot ‘personen van het jaar’, staan de marionettenspelers die aan de draadjes van vele goedwillende en diepverontwaardigde Occupiers trekken, zonder dat die het goed beseffen. Toen er overwegend vredelievend werd gedemonstreerd en sommige Occupiers riepen waar toch al die ‘complotdenkers’ waren toen zij protesteerden, beseften velen van hen niet dat ze speelbal waren van een listig opgezet spel. 



Juist omdat deze Occupiers weigeren achter de schermen te kijken, konden de ‘Occupiers’ van de grote banken hun slag slaan.
Overigens, achter de coulissen, meestal buiten het bereik van de camera’s, werd er door de politie vaak hard gemept en werd er zelfs pepperspray in de ogen van de demonstranten gespoten. Helaas, de Occupybeweging werd gemanipuleerd en geïnfiltreerd. Alweer een complottheorie? Lees het artikel
‘The Neo-Marxist Globalist Engineers of Leaderless Occupy Wall Street’.



Orde uit chaos
Is het trouwens niet merkwaardig dat nogal wat vertegenwoordigers van de machtselite de inmiddels hier en daar tanende beweging van de Occupiers steun(d)en? Obama, Soros, Gorbatsjov, Hillary Clinton (allen lid van de Trilaterale Commissie)… Zelfs diverse topbankiers en miljardairs toonden begrip voor hen. De kleine groep Occupiers in het besneeuwde Davos werd minder gevreesd dan mogelijke oproerkraaiers uit andere circuits, voor wie een grote politie- en legermacht klaarstond voor het geval het uit de hand zou lopen. Veel Occupiers beseffen niet dat zij slechts een trede zijn van de aanloopsteiger waarover de machtselite glimlachend loopt om haar eigen plannen te realiseren: de nieuwe (financiële) wereldorde, die zich in de chaotische toestand van Europa steeds scherper begint af te tekenen.
De tijd is niet meer ver weg dat de machtselite af wil van de herrie, de onvrede, demonstraties, talloze vergaderingen – in hun ogen de laatste ‘uitwassen’ van de democratie. These, antithese, synthese, zoals we gezien hebben. Eerst wanorde en grote problemen creëren en vervolgens de oplossing aanreiken voor al die problemen. Om rust te krijgen, zullen maar weinigen die oplossing weigeren. Ordo ab chao, orde uit de chaos. De (nieuwe) wereldorde zal oprijzen uit de zelfgeschapen chaos.

 

Nee, de Occupybeweging ontstond niet ‘spontaan’ en functioneert ook niet zonder leiders, zoals velen menen. De Occupybeweging wordt vaak vergeleken met de revolutionaire beweging van de Arabische lente. Maar ook de Arabische lente was al jaren geleden voorbereid. Lees het PNAC-programma. Al vóór 9/11 was gepland welke ‘schurkenlanden’ in de komende tijd aangevallen zouden worden. Om dat te kunnen realiseren, moest er door geheime diensten en corrupte politici hard gewerkt worden om via bedrog en verraad het juiste klimaat te creëren om een land binnen te vallen, bijvoorbeeld om er democratie te brengen of vanwege humanitaire acties. Historicus Arno Mayer zei meteen na het dramatische gebeuren van 9/11, dat Amerika zich sinds 1947 ‘van alle landen het meest schuldig heeft gemaakt aan “preventieve” staatsterreur en ontelbare andere “schurkenacties”, wat voor onnoemelijk veel leed heeft gezorgd, “altijd in naam van democratie, vrijheid en gerechtigheid”.’(Chomsky, 2008, blz. 123)

‘Ons motto is macht en hypocrisie. Enkel macht zegeviert in de politiek, vooral als ze verborgen is in talenten die nodig zijn voor staatslieden. Geweld moet de stelregel zijn, list en huichelarij de regel voor de regeringen die hun kroon niet willen neerleggen aan de voeten van de vertegenwoordigers van de nieuwe macht. Dit kwaad is het enige middel om het goede doel te bereiken. Daarom moeten we niet terugdeinzen voor omkoperij, bedrog en verraad, als we daarmee ons doel kunnen bereiken. In de politiek is het noodzakelijk om zonder aarzelen een anders eigendom a te pakken, als we hierdoor onderwerping en macht kunnen bereiken.’
Uit: Protocol 1

 

‘Wanneer wij uiteindelijk aan de macht zijn gekomen door middel van revoluties, die we zo in elkaar zetten dat ze tegelijkertijd in alle landen zullen plaatsvinden, waarna onmiddellijk alle bestaande regeringen officieel als onbekwaam worden verklaard (wat misschien pas na een eeuw kan gebeuren), zullen we erop toezien, dat tegen ons geen samenzweringen worden beraamd. Om dit te realiseren, zullen we iedereen die de wapens tegen onze regering opneemt meedogenloos ter dood brengen. (…)
We zullen een wet aannemen waardoor alle leden van geheime organisaties uit Europa, dat het centrum van onze regering zal zijn, verbannen zullen worden.’
Uit: Protocol 15

Het uiterst gevaarlijke spel dat de machtselite op het schaakbord van de wereld speelt, dreigt uit te monden in een mondiaal conflict dat kan leiden tot een nieuwe wereldoorlog. Het zal echter mede van ons bewustzijn afhangen of dit gebeurt. Immers, de kracht van de geest is allesbepalend in het universum. Als we deze in licht en liefde weten te mobiliseren is er nog een mogelijkheid. Dat is het thema van het vierde en vijfde (tevens laatste) deel van deze nieuwsbrief.


© Marcel Messing, 13 februari 2011

Nieuwsbrief februari 2012, deel 1
Nieuwsbrief februari 2012, deel 2
Nieuwsbrief februari 2012, deel 4 (Deel 4 verschijnt in maart)